پیشگفتار

به عنوان مدیر موسسه سیاست ھینکلی، بسیار خرسندم که گزارش ویژه "نفت من کجاست؟" را به شما ارائه دھم.

آقای خسرو سمنانی و ھمکارانشان در امید برای ایران، برای به سرانجام رسیدن این پروژه از منابع قابل توجهی در تحقیق، جمع آوری، تدوین، و نگارش این مقاله بهره برده اند که با ارزیابی ھزینه ھا و پیامد ھای فساد، ابعاد آینده اقتصادی ایران را بیش از پیش روشن میسازد.

امرزه، همه ما به این امر مشرفیم که کلید امنیت و رفاه ھر کشوری نه تنها در منابع آن کشور، بلکه، در دسترسی داشتن به منابع آن کشور است.


 
 
 

 
آرزومندیم که یافته‌ های این گزارش و پیشنهاد‌ های آن، اساس درک و بازگرداندن حسابدهی، شفافیت، و قانونمندی باشد.
— خسرو بایگانی سمنانی، رئیس سازمان امید برای ایران
 
 
book cover.jpg
 

چکیده یافته ها

تعهد ملی و مناﻓﻊ اﻗﺗﺻﺎدی ﺗﻣﺎم اﯾراﻧﯾﺎن از ھر ﻧظر اﯾﺟﺎب ﻣﯽ ﮐﻧد که ﻧﻔت ﺧود را از طرﯾق ﻣﺑﺎرزه ﺑﺎ ﻓﺳﺎد ﺑﺎزﭘس ﺑﮔﯾرﻧد. ایدئولوژی انقلابی جمهوری اسلامی، ﻧﺑﺎﯾد به اﺑزاری ﺑرای ﺧﺻوﺻﯽ ﺳﺎزی ﻧﻔت اﯾران ﺗﺑدﯾل شود. ﺑﺧش ﻧﻔت و ﮔﺎز اﯾران، ﺛروﺗﯽ ﻣﻠﯽ اﺳت و اﯾن ﺛروت ﻣﻠﯽ که ﺗرﯾﻠﯾون ها دﻻر ارزش دارد، ﻣﺗﻌﻠق به ﻣردم اﯾران اﺳت. روﻧد ﺑﺎزﭘسﮔﯾری و ﻧﺟﺎت اﯾن ﺛروت به اﯾن ﺑﺳﺗﮕﯽ دارد که ﮐﺎرزاری ﻧﯾروﻣﻧد علیه ﻓﺳﺎد در ﺗﻣﺎم ﺳطوح جامعه آﻏﺎز ﺷود. ﻣﻘﺎﻣﺎت و نهادهای اﯾران وظیفه دارند ﺗﺎ از ﺑﺧش ﻧﻔت و ﮔﺎز، ذﺧﺎﯾر و درآمدها در ﺑراﺑر دزدان ﺣﮑوﻣﺗﯽ ﺣﻔﺎظت ﮐﻧﻧد. آنها ﺑﺎﯾد نه تنها ﺧواﺳﺗﺎر ﺷﻔﺎﻓﯾت و ﭘﺎﺳﺧﮕوﯾﯽ ﺷوﻧد، بلکه ﺳﯾﺎﺳت ها، ﻣﻌﯾﺎرها و ﺷﯾوه هاﯾﯽ را ﺑرای ﺑﺎزﮔرداﻧدن اﻋﺗﻣﺎد به ﻣدﯾرﯾت بهره وری و آﯾﻧده ﺑﺧش ﻧﻔت و ﮔﺎز ﺑﮑﺎر ﮔﯾرﻧد .


 
 
 

 

نتیجه گیری

… پس از جنگیدن با شرکت نفت انگلیسی-ایرانی و کنسرسیوم برای احقاق حق خود مبنی بر کنترل تولید و فروش نفت خود، حالا جمهوری اسلامی ایران مثل یک قدرت استعماری رفتار می کند که مردم این کشور را از سیاستها و عملکرد مربوط به تخصیص نفت بی اطلاع نگاه می دارد. نتیجه نهایی نیز به ھمین صورت است. خزانه ایران خالی شده است. در اوایل قرن، انگلیسی ھا به شاه قاجار ١۶ درصد سهم از نفت ایران را دادند، امروز شرکت توتال به یک شرکت ظاھرا ایرانی ١٩ درصد سهم در قرارداد…